Afgelopen zondag weer een voorjaarstrainingswedstrijd gereden in Enter. Twee weken geleden reed ik in mijn eigen categorie (masters) en dat ging me vrij gemakkelijk af. Omdat een paar van de betere masters bij de amateurs reden en één zelfs bij de elite, waagde ik het er nu op om ook bij de amateurs te gaan rijden. Grote kleppers stonden er echter niet aan het vertrek (bij de masters ook niet), waarschijnlijk reden die al open wedstrijden elders in het land of in Duitsland. Toch werd het nog lastig.

De wind stond een beetje vervelend over het parcours, waardoor je op 3 stukken zijwind (dus kans op waaiers) had. Vanaf de eerste ronde werd er dus flink gekoerst, maar niet echt op een slimme manier, dus kwam er geen waaier weg. Elke ronde vielen er waarschijnlijk wel een paar renners aan de achterkant van de groep af, maar geen echte splitsingen, voor zover ik dat kon waarnemen. Sommigen trokken met de wind schuin achter zo hard door, dat kop overnemen vrijwel onmogelijk was en het tempo dus vrij snel weer stokte.
Naar het einde toe kreeg ik het steeds lastiger als ik niet meedraaide met de eerste 3 of 4 renners. Zo kwam ik een paar keer op de kant te zitten en moest zelf een gaatje laten vallen. De eerste keer werd dat gelukkig nog door anderen tijdig dichtgereden (zelf heel asociaal en stug op de kant blijven rijden en de anderen door de wind laten passeren: tja, als je niet beter kunt is dat toch echt de beste oplossing), maar de tweede keer was ik er definitief af. Een man of 10 reed weg en we bleven er met 7 man achteraan rijden, op steeds groter wordende achterstand.
Dan rest er nog maar één ding: blijven ronddraaien en fatsoenlijk doorrijden tot de finish. Echter, sommigen snappen dat niet en gaan in kansloze positie ontsnappingspogingen (of wat daarvoor door moet gaan) op touw zetten. Als klap op de vuurpijl dan ook nog eens een valpartij in de laatste ronde: demarrage, beetje onnodig uitwijken, op een verkeerd moment achterom kijken en hopla…!
Gelukkig kon ik er net omheen (door het gras) en liet de andere overgeblevenen drie fijn afsprinten.
Met nog 8 man op kop werd ikzelf zo 12e. Niet echt een uitslag om hard van te gaan juichen, maar het was allemaal redelijk gegaan en ik had het aangedurfd om een toch wat sterkere competitie op te zoeken.

Dinsdagavond nadat ik een kledingpakket had opgehaald bij De Stofwolk in Eibergen heb ik nog ruim een uur en een kwartier achter de derny gereden op de wielerbaan en woensdag heen en weer naar en van Kampen.
Zaterdag vrijwel zeker een 3,5 uur op de MTB en een 3/4 uur hardlopen dan heb ik deze week mijn kilometers wel weer gehad.

Overigen seizoen 2010-2011

HOME